اكنون بيننده اسير زمان و محتواست .اگر راس ساعت 9 تلويزيونش روشن نباشد اخبار را از دست مي دهد اين يعني محدوديت زمان .
.بيننده كل شبكه ها را دور ميزند برنامه اي مطابق ميلش پيدا نمي كند، به صدا و سيما بد و بيراه مي گويد كه اينها چيزي براي پخش ندارند ، اين يعني محدوديت محتوا، .يعني برودكستر مخاطب خود را محدود به ان چيزي كرده كه خود تشخيص داده الان بايد ببيند يا بشنود
در اينده محدوديت زماني و محتوايي بوجود امده از جانب برودكستر حذف خواهد شد و بيننده بدون انكه وابسته به زمان باشد هر زمان كه دلش خواست تلويزيونش را روشن كند و هرچه خواست را ببيند .
به عنوان مثال يك هموطن قزويني مي خواهد قسمت اخر سريال بهروز را براي چندمين بار بعد از بيست روز ببيند تلويزيون خود را روشن كرده روي EPGنام سريال يا بازيگر بهروز را جستجو كرده وانرا دوباره مي بيند. در اين باره ان محدوديت زماني كه از قبل متوجه مخاطبان تلويزيون بود از بين ميرود چون زنده بودن برنامه ها ديگر مهم نيست زيرا در كنار پخش زنده قرار است بينندگان گزينه هاي سريال و فيلم و خبر و ديگر ايتمها را نيز در اختيار داشته باشند واين يعني تنوع و بالتبع جذب مخاطب به تلويزيون و حالا حالاها اين مخاطب با اين تلويزيون تعاملي سرگرم است (هرچند از ديدگاه مذهبي اين كار را درست نمي دانم و جزو لهو چيز بيشتري در تلويزيون نمي بينم)ولي از ديدگاه فني و دنيوي و از بعد سرگرمي يكقدم از انچه هست جلوتر و جذب مخاطب بيشتر
